ساختمان خودرو و اطلاعات درونی
ساختمان خودروها:
⇑
هر خودرو را میتوان به هفت بخش کلی تقسیم کرد که عبارتاند از: ۱- سامانه مولد قدرت (موتور): در این واحد، انرژی شیمیایی بنزین با احتراق به انرژی مکانیکی تبدیل میشود. نحوه کارکرد موتور احتراقی درونسوز به این صورت است که با پاشیدهشدن سوخت به واسطه سوپاپهای درون سیلندرها، و محترق شدن سوخت، انرژی شیمیایی سوخت به انرژی حرکتی تبدیل میشود. دود حاصل از احتراق سوخت نیز از طریق سوپاپها از موتور خارج میشود و در نهایت توسط اگزوز از خودرو خارج میشود. در یک موتور در حدود ۱۲۰ تا ۱۵۰ قطعهٔ متحرک وجود دارد که همه نیاز به روغنکاری دارند. با توجه به درست کار کردن سامانه روغنکاری، باز هم عمر مفید یک خودرو ۸ سال کار کردن یا پیمودن ۱۵۰۰۰۰ کیلومتر راه است. در حقیقت، عملکرد موتور چهار مرحله است که توضیح مختصر آنها عبارتند از: در مرحله اول، سوپاپِ ورود هوا، باز شده و با حرکت رو به پایین پیستون، مخلوط هوا و سوخت وارد سیلندر میشود. در مرحله دوم، سوپاپها بسته شده و با حرکت رو به بالای پیستون، مخلوط هوا و سوخت به شدت فشرده میشود. وقتی که پیستون به بالاترین سطح خود رسید، با جرقه زدن شمع، احتراق انجام میشود و نیروی حاصل از احتراق، پیستون را با فشار بسیار بالا به پایین هدایت میکند. ۴. در مرحله آخر نیز سوپاپ خروجی باز شده و با حرکت رو به بالای پیستون، همه گازهای حاصل از احتراق، از سیلندر خارج میشوند. این چرخه چهار مرحلهای، به سرعت در موتور تکرار شده و موتور روشن میشود. گفتنی است، در خودروها، برای افزایش توان خروجی، از موتورهای ۴، ۶، ۸ یا ۱۲ سیلندر استفاده میشود. ۲- سامانه انتقال قدرت: این مجموعه وظیفه دارد قدرت تولیدی موتور را به چرخها انتقال دهد که شامل گیربکس یا مبدل گشتاور و سرعت، و کلاچ میباشد. ۳- سامانه تعلیق و فنربندی: در خودروهای جدید دستگاه فنربندی در هر دقیقه بیش از ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰ بار نوسان میکند تا اتاق و شاسی، سرنشینان را در معرض ضربههای ناشی از ناهمواریهای جاده قرار ندهند. ۴- سامانه چرخبندی و ترمزها: بهطور متوسط در هر ۹۰٫۰۰۰ کیلومتر مسافت پیموده شده یا هر شش سال کار خودرو هر چرخ حدود ۹۵ میلیون بار میچرخد. ۵- سامانه بدنه و شاسی: بدنهٔ خودروهای جدید بهشکلی ساخته میشود که بتواند همه قطعات را نگهداری کند. در هر بدنهٔ خودرو حدود ۴۰ متر مربع ورق فولادی به کار میرود که ضخامت آن ۰/۴ تا ۱/۲ میباشد. ۶- سامانه هدایت و فرمان: نیروی متوسطی که لازم است تا بتوان خودرو را در یک پیچ معمولی هدایت کرد میان ۵ تا ۱۰ کیلوژول میباشد اما سامانههای جدید فرمان این نیرو را به حدود ۳۰ ژول کاهش دادهاست. ۷- سامانه برقرسانی: از باتریهای ۶، ۱۲، ۲۴ ولتی برای راهاندازی و روشن کردن موتور استفاده میشود. سامانه جرقهزنی را تا ۳۰٫۰۰۰ ولت افزایش داده و برای جرقهزنی موتور آماده میکند. در این گروه همچنین چراغهای روشنایی و علایم و برفپاککنها، بخاری، کولر، رادیو و دیگر وسایل الکتریکی نصب شدهاست.
روش کار
⇑خودروهای امروزی برای تولید قدرت از سوختهای فسیلی بهره میبرند. این خودروها همگی دارای موتورهای درونسوز هستند که با سوزاندن بنزین، گازوئیل یا گاز طبیعی انرژی ذخیره شده در این سوختها را به شکل انرژی جنبشی قابل استفاده درمیآورند. (این کار در موتور خودرو انجام میشود). توان تولید شده در موتور خودرو به واسطه سامانه انتقال نیرو از موتور خودرو به چرخهای آن منتقل میشود. در واقع چرخهای خودرو عامل ارتباط خودرو با زمین و به وجود آورنده حرکت خودرو است. آنگاه حرکت تولید شده به وسیله انسان، یا برای جابهجایی یا برای کشیدن وسیله دیگری مورد استفاده قرار میگیرد.